największa strona z cytatami
Ponad 20,000 cytatów!
kategoria: Piękno
Całe życie żyliśmy jakby na walizkach. Tysiące przejść, niepewności, załamań. Ciągła prowizorka, tymczasowość, byle do jutra. A kiedyś zacznie się prawdziwe życie. No i masz. Przychodzi starość i gdzie to prawdziwe życie?
Człowiek nie mądrzeje na starość, ale staje się ostrożny.
Czy starość dlatego jest taka - bez przyjaciół, żeby lżej było odchodzić... tam?
Mało kto umie być starym.
Młodość się chełpi, że wszystko otrzyma, starość jest nieubłagana.
Młodość się chełpi, że wszystko otrzyma, starość jest nieubłagana.
Młodość jest głupia, starość nie mędrsza czasami.
Młodość nie jest stanem, jest wartością, dodaną do wszystkiego innego. A starość jest odjęciem tej wartości od wszystkiego.
Młodość sądzi, starość rozgrzesza.
Należy każdego dnia posłuchać krótkiej pieśni, przeczytać dobry wiersz, zobaczyć wspaniały obraz i - jeśli byłoby to możliwe - wypowiedzieć kilka rozsądnych słów.
Naprawdę starym jest się wówczas, kiedy się to powie o sobie w towarzystwie, a nikt się nie śmieje i nie zaprzecza.
Nie ma nic smutniejszego, niż spustoszenia jakie czyni starość.
Nie starzeje się ten, kto nie ma na to czasu.
Niektórzy ludzie tylko dlatego się nie starzeją, bo nigdy nie byli młodzi.
Starość jest pewną formą zła i dźwigamy nie tyle brzemię lat ile naszych czynów.
Starość jednak nadchodzi powoli - młodość przybiega szybko.
Starość jest okresem, gdy kończą się obowiązki, gdy kończą się rozterki miłosne i światopoglądowe, gdy kończy się walka i można w spokoju konsumować przyzwoicie przebyte życie. I można tak jak za młodu cieszyć się wiosną, słońcem, zapachem kwitnącego bzu i muzyką, i widokiem tych, których się kocha.
Starość jest piękną koroną, którą można znaleźć tylko na drodze wstrzemięźliwości i mądrości.
Starość posiada te same apetyty, co młodość - tylko nie te same zęby.
Starość to dążenie w stronę cienia.
Starość to już nie życie prawdziwe, to zachód słońca skrzepły i zimny; szanujmy ją, ale zbyt jej nie wynośmy.
Strzeżmy się złośliwej starości, która nie umie uśmiechać się do młodego wieku.
Ten kto ma spokojne i pogodne usposobienie, łatwiej przyjmuje starość.
W miarę jak się starzejemy, odkrywamy, że najrzadsza jest odwaga myślenia.
W młodości studiuje się dorosłych, aby osiągnąć mądrość. Na starość studiuje się dzieci, aby znaleźć szczęście.
Piękno jest formą dobroci.
Piękno jest otwartym listem polecającym, który z góry zdobywa dla nas serca.
Pierwszym nauczycielem filozofii jakiego miała ludzkość, był wąż w raju.
Pięknym jest to, co wyobrażane jest bez pośrednictwa pojęcia jako przedmiot powszechnego upodobania.
Piękno zbawi świat.
Piękno zbawi świat.
Piękno powinno pozostać czymś na spotkanie czego, źle mówię na poszukiwanie czego - trzeba wyruszyć.
Piękno - to złudzenie i pułapka na drodze człowieka, jedno z nie dających się objaśnić przekleństw jego istnienia.
Piękno jest wiecznością przeglądającą się w zwierciadle.
Piękno świeci jaśniej w sercu tego, który za nim tęskni, niż w oczach tego, który je widzi.
Prawdziwe piękno jest odblaskiem duszy.
Nie każda piękność budzi miłość, niektóre radują wzrok, a nie ujarzmiają woli.
Piękno jest jedynym miernikiem wolności człowieka.
Piękno bez wdzięku - to wędka bez przynęty.
Piękność bez wdzięku jest jak haczyk bez przynęty.