największa strona z cytatami
Ponad 20,000 cytatów!
kategoria: Wiara
Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu.
Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu.
Modlić się, to nie nacy wiele mówić, ale wiele kochać.
Modlić się, to nie nacy wiele mówić, ale wiele kochać.
Modlitwa i ofiara są z pewnością ważniejsze niż wszystko, co możemy powiedzieć.
Modlitwa i ofiara są z pewnością ważniejsze niż wszystko, co możemy powiedzieć.
Modlitwa i samotność czynią człowieka świętym.
Modlitwa jest azylem każdej troski.
Modlitwa jest bez wątpienia jedną z najpotężniejszych sił historii.
Modlitwa jest kluczem rano i zasuwą wieczór.
Modlitwa jest największym majątkiem człowieka.
Modlitwa jest pryjacielskim spotkanie Bogiem, o którym wiem, że mnie kocha. Nie polega ona na wielkim myśleniu, lec na wielkiej miłości.
Modlitwa jest radioaktywna: promieniuje.
Modlitwa jest zwróceniem się ku przyszłości.
Modlitwa nie jest większym wstydem niż picie i oddychanie. Człowiek potrzebuje Pana Boga tak samo, jak wody i tlenu.
Modlitwa nigdy nie będzie przeżytkiem. Jest to bowiem ten rodzaj nawiązywania łączności, który nie jest naszą własnością.
Modlitwa przechodzi nie przez rozum, lecz przez serce.
Modlitwa staje się coraz prostsza, ale tą prostotą, na której zdobycie potrzeba całego życia i którą tracimy, jeśli się na niej zatrzymujemy.
Modlitwa to odwaga zbliżenia się do sacrum poprzez szept, słowo, myśl.
Modlitwa to podróż do własnego wnętrza.
Modlitwa wyprasza siłę dla postu, a post łaskę modlitwy. Post wzmaga modlitwę, a modlitwa wzmacnia post i niesie go przed Boga.
Modlitwa wzajemna jest błogosławioną więzią, która nigdy nie słabnie.
Modlitwą jest całość naszego życia, każdy nasz dzień, to, do czego dążymy i czym jesteśmy, Modlitwa opasuje świat i kto wie, czy nie ona jedna, oprócz woli Boga, trzyma świat, by nie runął.
Modlitwy nie zmieniają świata, ale zmieniają ludzi, a ludzie zmieniają świat.
Modlitwy są jak podania: albo nie dochodzą, albo skarga jest nieuzasadniona.
Motorem historii nie jest ani walka klasowa, ani interesy gospodarcze; motorem historii jest modlitwa, która napędza historię.
Można mieć okresy, w których modlitwa kuleje, ale nie można utrzymać wiary na stałe nie modląc się, tak jak nie można żyć nie oddychając.
Módl się i pracuj.
Módl się o to, abyś umiał się modlić.
Módl się za wszystkich, nawet za nieprzyjaciół.
Módl się, aby twoja samotność stała się bodźcem do poszukiwań, dla których mógłbyś żyć.
Módl się. Jest w tym niezmierzona siła.
Muszą istnieć również tacy ludzie, którzy modlą się za tych, co nie modlą się wcale.
Na co się przydaje wiedza, jeśli nie służy człowiekowi?
Na modlitwie serce ma iść zawsze na przedzie, za nim usta. Nigdy nie uruchamiajcie ust, dopóki nie rozruszaliście serca.
Niełatwo jest się modlić. Jak się modlić, skoro nie wiemy, czy Bóg tego chce?
Owocem ciszy jest modlitwa. Owocem modlitwy jest wiara. Owocem wiary jest miłość. Owocem miłości jest służba. Owocem służby jest pokój.
Czucie i wiara silniej mówią do mnie niż mędrca szkiełko i oko.
Łgarzowi nikt nigdy nie wierzy, tylko czasem on sam sobie.
Istnieje tysiąc powodów do pesymizmu, ale tylko jeden do optymizmu, ale ten jeden wystarczy; Pan jest z nami.
Wiara jest pierwszym krokiem człowieka od siebie w kierunku Boga.
Prześladowanie podsyca wiarę; tolerancja usypia ją.
Wiara pewna i niewzruszona jest po prostu pychą, a wierzący nadętym bufonem.
Wierzę w przyjaźń od pierwszego spotkania.
Gdy człowiek krytykuje cudze utwory, czuje się jak generał.
Gdy człowiek krytykuje cudze utwory, czuje się jak generał.
Gdy kogoś kochasz, jesteś jak stworzyciel świata - na cokolwiek spojrzysz, nabiera to kształtu, wypełnia się barwą, światłem. Powietrze przytula się do ciebie, choćby był mróz, a ty masz w sobie tyle radości, że musisz ją rozdawać wokoło, bo się w tobie nie mieści.
Gdy kogoś kochasz, jesteś jak stworzyciel świata - na cokolwiek spojrzysz, nabiera to kształtu, wypełnia się barwą, światłem. Powietrze przytula się do ciebie, choćby był mróz, a ty masz w sobie tyle radości, że musisz ją rozdawać wokoło, bo się w tobie nie mieści.
Kiedy gaśnie wiara - Bóg umiera i staje się bezużyteczny.
Kiedy gaśnie wiara - Bóg umiera i staje się bezużyteczny.
Wiara pozwala nam pojąć, że istnieje coś Niepojętego.
Rozumiej, abyś mógł wierzyć, wierz, abyś mógł rozumieć.
Gdy jesteś szczęśliwy, patrzy na Ciebie Bóg.
Wiara jest okiem dla tej rzeczywistości, której nie można zobaczyć.
Jest się wiernym, dopóki trwa miłość, a kochankiem, dopóki przedmiot miłości jest blisko.
Jedynie dwie rzeczy czynią nas szczęśliwymi: wiara i miłość.
Wielu oskarża morze, choć wiatr zawinił.
Wiara ma to do siebie, że jeszcze po zniknięciu nie przestaje działać.
Pożądanie silnej wiary nie jest dowodem silnej wiary, raczej jej przeciwieństwem. Kto ją posiada, ten może pozwolić sobie na piękny zbytek sceptycyzmu: gdyż jest dość pewny, dość mocny, dostatecznie do niej przywiązany.
Nie ma wiary bez miłości. Wiara bez miłości przeobraża się w jakieś wierzenia.
Z wiarą jest podobnie jak z miłością. Znajdujemy ją w chwili, gdy się tego najmniej spodziewamy.
Gdyby ten świat nie był najlepszy z możliwych, Bóg nie byłby go stworzył.
Wiary się nie traci - przestaje tylko niepostrzeżenie formować życie.
Wierzyć znaczy często: zamknąć oczy i padać.
Wiara jest to pewność bez dowodu.
Grzech jest jedynym nieszczęściem na świecie i on jedynie może słusznie zasmucić człowieka.
Życie nasze to podróż po wzburzonych wodach oceanu, pośród ciemności nocy; wiara to latarnia morska, co nam drogę do portu wiecznej szczęśliwości ukazuje; wierność w obowiązkach to czółno, które nas od morskich broni bałwanów, tj. od wpływów świata; nadzieja, ufność w Bogu to kotwica, co nas od zatonięcia ratuje; miłość to wiatr, co żagle nadyma. I do nieba wiedzie.
Według mnie, ten najlepszy, co się najmniej chwali.
We wszystkim trzeba umieć uchwycić odpowiedni moment.
Gdy będzie wam trudno, gdy będziecie w życiu przeżywać jakieś niepowodzenie czy zawód, niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi, który was miłuje, który jest wiernym towarzyszem i który pomaga przetrwać każdą trudność.
Jedynym szczęściem na ziemi jest świadomość, że Bóg nas kocha.
Wiara jest jako sklepienie, z którego cegiełkę wyjąwszy, runie wszystko.
Wiara jest światłem, które zapala się od światła.
Gdy nie modlimy się co dzień, to znaczy nie wyglądamy każdego dnia Boga, nie nasłuchujemy Jego słowa, nie gotujemy się co dzień na rozstrzygające próby życia.
Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w innym świetle.
Gdybym spotkał prawdziwego chrześcijanina, byłbym chrześcijaninem.
Wierzyć - to oświetlać to, co ukryte.
Kto nic nie wie, musi wszystkiemu wierzyć.
Wierzący, który nigdy nie wątpił nie nawróci wątpiącego.
Owocem ciszy jest modlitwa. Owocem modlitwy jest wiara. Owocem wiary jest miłość. Owocem miłości jest służba. Owocem służby jest pokój.
Dla wierzących Bóg stoi na początku, dla fizyka zaś na końcu wszelkich dociekań.
Wierzyć znaczy nie tylko wznosić oczy do Boga i uwielbiać Go; trzeba jeszcze umieć patrzeć na ziemię ludzkimi oczami Chrystusa.
Nie do wiary, od jak wielu rzeczy zależy stan naszego ducha. Nie tylko sam układ mózgu nań wpływa, lecz cała machina naraz. Prawie wszystkie jej części w tym uczestniczą, często nawet takie, których wcale byśmy o to nie podejrzewali.
Nie do wiary, od jak wielu rzeczy zależy stan naszego ducha. Nie tylko sam układ mózgu nań wpływa, lecz cała machina naraz. Prawie wszystkie jej części w tym uczestniczą, często nawet takie, których wcale byśmy o to nie podejrzewali.
Wierzę w Boga, ale czy wierzę Bogu?
Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący. Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadł wszelką wiedzę, i wiarę miał tak wielką, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał - byłbym niczym. I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie jest bezwstydna, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. Miłość nigdy nie ustaje /. . . /. .
Jestem pewny, że wiara jest wiosną świata tak, jak ateizm jest jego zimą. Ale w zimie zawarta jest zawsze wiosna.
Wiara to do pewnego stopnia intelektualny reumatyzm.
Wiara chrześcijańska zna drogę przez mękę, ale nie zna drogi obok męki.
Miłość podobna jest do wiary. Człowiek kocha, bo kocha, bez głębszej do tego przyczyny.
Wiara rozpoznaje więcej prawdy niż eksperyment i technika.
Wierzę w Boga, Mozarta i Beethovena.
Nadmierna wiara w szczęście i przypadek jest tylko dowodem naszej bezsilności wobec własnego losu.
Dla obrony wiary Kościół poświęci nawet wolność, ale dla zachowania wolności nie poświęci nigdy wiary.
Gdy czujemy się osamotnieni, wtedy zamiast obchodzić nie kończący się labirynt drzwi, budynków, korytarzy - w poszukiwaniu przyjaciół, lepiej zwrócić się do Ducha Świętego i zająć się tym "Słodkim Gościem duszy", bo On nas najlepiej zrozumie.
Dla obrony wiary Kościół poświęci nawet wolność, ale dla zachowania wolności nie poświęci nigdy wiary.
Gdy czujemy się osamotnieni, wtedy zamiast obchodzić nie kończący się labirynt drzwi, budynków, korytarzy - w poszukiwaniu przyjaciół, lepiej zwrócić się do Ducha Świętego i zająć się tym "Słodkim Gościem duszy", bo On nas najlepiej zrozumie.
Gdy już żadnemu słowu zaufać nie można, bo słowa okazały się kłamliwe - pozostaje jeszcze Słowo Ewangelii.
Gdy już żadnemu słowu zaufać nie można, bo słowa okazały się kłamliwe - pozostaje jeszcze Słowo Ewangelii.
Gdy widzimy, co ludzie wyprawiają z Kościołem, z Chrystusem żyjącym w Eucharystii, ze Mszą świętą, Ewangelią, Krzyżem, mówimy, że Bóg był bardzo odważny, powierzając to wszystko ludziom.
Czego pragniemy, w to łatwo wierzymy.
Ja nie umieram, ja wstępuję do życia.
Wiara - jedyna wiara w Boga to jest cud prawdziwy, zwycięstwo, objawienie, prawdziwe szczęście.
Cnota wiarę, a wiara dobrą cnotę rodzi.
Poziom trzeba obniżać, gdyż liczba głupich niepowstrzymanie wzrasta, a wzrasta, bo beztrosko mnożą się tylko biedni i tępi, a warstwy oświecone cechuje lenistwo na polu rozrodczości, przez co wciąż zwiększa się dysproporcja.
Wierzę, że życie warte jest, aby je przeżyć. Twoja wiara pomoże ci uczynić je pełnym wartości.
Wierzyć, znaczy nie chcieć wiedzieć, gdzie leży prawda.
Wierzę w poezje, miłość, śmierć, dlatego właśnie wierzę w nieśmiertelność.
Wiara plus nadzieja to furtka dla możliwości.